Vrouw En Man Met Een Discussie Zittend Op Trappen
is een leerproces dat analyse, evaluatie en eventueel interventie omvat die gericht is op het bereiken van een visie voor een betere toekomst. In het proces wordt de overtuiging of oriëntatie van de cliënt ten aanzien van behandeling of verandering vervangen door die van de therapeut.
Coaching begint met het delen van wat de cliënt wil. Door deze visie te delen, kan de cliënt een afspraak maken om te bespreken waarover hij uitvoerig wil praten en wat hij eventueel buiten het proces wil laten. Dit is het eerste deel van het coaching proces.
De therapeutische omgeving is er een waarin de cliënt direct op een behandeltafel ligt. Dit is gevarieerd en afhankelijk van de behandeling. In sommige gevallen kan de cliënt tijdens de activiteit worden begeleid. In sommige andere kan de therapeut groepsbijeenkomsten bijwonen in de ruimte. De cliënt blijft in schijnbare afhankelijkheid van de therapeut of lijkt volledig op te gaan in de activiteit die plaatsvindt.
In het tweede deel van de coaching blijft de cliënt in de therapeutische ruimte, maar gaat spontaan verder in de echte wereld. De echte wereld is een wereld waarin de cliënt zich bezighoudt met alle normale eisen en verantwoordelijkheden van het dagelijks leven.
In dit coachingproces kan de cliënt een afspraak maken om de voortgang van de vorige stappen te bespreken en/of te evalueren, en ook om te inspecteren hoe het huidige succes zich manifesteert. De reden voor deze evaluaties is dat een therapeutische interventie alleen zinvol is als zij voor elk individu anders uitpakt. Een verbetering in de kwaliteit van het leven kan het resultaat zijn van een meer gedetailleerde en grondige analyse van het proces, veranderingen die het gevolg kunnen zijn van een verandering in focus, nieuwe coping-mechanismen en de houding van de cliënt. Een coachingproces is dus specifiek voor de behoeften van het individu.
In het derde deel van coaching ondergaat de cliënt dit proces door zich direct op één bepaald doel (het eindresultaat) te richten. Dit is intenser en directer dan de vorige stappen. Dit houdt in dat er beslissingen worden genomen en dat er vervolgens naar wordt gehandeld. Dus, in plaats van de behandeling over te laten aan “professionele” psychologen, neemt de cliënt de belangrijke beslissing over het resultaat in de eerste plaats.
Balans tussen assertiviteit en defensiviteit wordt aangemoedigd in dit proces. Als de cliënt te boos wordt, wordt hij te hard onder druk gezet, en de frustratie en de woede rijzen de pan uit. Ook overmatige boosheid miskent het proces dat plaatsvindt. Het kan ertoe leiden dat de cliënt opgeeft of verliest wat hij wilde. Niet-naleving komt ook vaak voor wanneer er te veel frustratie is. Tenslotte wordt de zorg om het “teleurstellen” van de therapeut ter discussie gesteld en wordt de emotie opgelost
Elk cliëntproces hangt met elkaar samen. Er kan eigenlijk een goede therapeutische focus zijn wanneer er een zorgelijke kwestie is, of wanneer één aspect van het proces ernstig tekort schiet. Alle gebieden van het leven van de cliënt spelen een rol bij de optimale productie van de behandeling. Daarom moet de ontwikkeling van coaching gezien worden als een oefening in het versterken van vertrouwen, waarbij open communicatielijnen in de therapeutische relatie een rol spelen. Hoe minder muren er zijn in het proces, hoe gemakkelijker het is om te leren en extra steun te bieden aan de cliënt.Er zijn een aantal aanvullende suggesties die nuttig kunnen zijn voor een therapeutisch begeleidingsproces.Tips voor het ontwerpen van effectieveHet deelnemen aan een leesgroep kan vooral geschikt zijn voor degenen die herstellende zijn van ziekte.
Er is een aspect van anonimiteit dat aantrekkelijk is voor mensen die met dergelijke problemen worstelen. Veel mensen geven de voorkeur aan het voorlezen van … echte boodschappen van vrienden en familie zonder angst voor een oordeel.
Regelmatige leesgroepen en boekenclubs hebben bewezen heilzaam te zijn voor zulke mensen.
Veel mensen, “gedragen zich soms anders dan anderen en willen niet anders behandeld worden … ziek zijn is niet erg.”